تنها اپوزیسیون واقعی در ایران خود مردم هستند

تنها اپوزیسیون واقعی در ایران خود مردم هستند

آمد شاهو عضو کمیته روابط دیپلماتیک پژاک در یادداشتی به ارزیابی تحولات ایران و شرق کردستان پرداخت
عضو مجلس حزب حیات آزاد کردستان ـ پژاک در یادداشتی آخرین تحولات ایران و منطقه را مورد ارزیابی قرار داده و تنها راهکار واقعی برای مقابله با سیاست‌های فشار و سرکوب حکومت جمهوری اسلامی در داخل ایران و همچنین جلوگیری از مداخله‌ی نیروهای خارجی در امور مربوط به خلق‌های ایران را اتحاد میان نیروهای چپ‌گرا و آزادی‌خواه دانسته است.
اراده‌ی خلق‌ها، تنها اپوزیسیون واقعی در ایران است
آمد شاهو با اشاره به نقش حاکمیت ایران در عمیق‌تر کردن بحران و جنگ در منطقه گفت:” هدف اصلی حاکمان ایران اینست که در طراحی نوین خاورمیانه، موقعیت و هژمونی خود در منطقه را حفظ کنند و برای دستیابی به این هدف نیز بزرگترین موانع را در برابر کسب هویت آزاد و حقوق مشروع خلق‌های منطقه و الاخصوص چاره‌یابی مسئله‌ی کُرد ایجاد کرده‌اند و تحت عنوان دین و مذهب با تعمیق اختلافات میان خلق‌ها سیاستی خطرناک را اشاعه می‌دهند.
آمد شاهو خاطرنشان ساخت که مسئولان رژیم ایران در صورت پذیرش حقوق و سرنوشت دمکراتیک خلق‌های ایران و چاره‌یابی مطالبات آنها از جنگ و بحران‌های داخلی رهایی می‌یابد اما اگر برخلاف آن به سرکوب و میلیتاریزه کردن جامعه و صف‌آرایی نیروهای مسلح سپاه پاسداران و سپاه قدس در داخل و خارج مرزهای خود و دخالت در امور دیگر کشورهای منطقه اقدام نماید، جنگی ویرانگر ایران را فراخواهد گرفت که سرانجام آن از سوریه و عراق بدتر خواهد بود و به فروپاشی رژیم ایران خواهد انجامید. ایشان در این رابطه می‌افزاید:” حکومت ایران به جای تثبیت صلح و دموکراسی به ترویج تفکر ترور، نژادپرستی، شیعه‌گرایی دولتی و استعمارگری می‌پردازد که تمام اینها در نهایت گریبان خود رژیم ایران را خواهد گرفت و با ایجاد ناامنی در ایران، ائتلاف عربی در سطح منطقه و ائتلاف جهانی علیه ایران محاصره‌ی شدید اقتصادی و سیاسی اعمال خواهند کرد. اختلافات میان جریانات داخلی ایران که در راس حکومت قرار دارند تشدید خواهد شد و در سطح جامعه نیز زنجیره‌ی اعتراضات و اعتصابات مردم به شیوه‌ای رادیکالتر ادامه می‌یابد که در نهایت رژیم را ناچار خواهند کرد که در اراده‌ی آنان سرتعظیم فرود آورند و به خواسته‌های آنان رسیدگی کنند”
آمد شاهو تصریح کرد که رژیم ایران هیچ راهکاری برای حل نارضایتی‌های و اعتراضات سراسری توده‌ی مردم و همچنین حل اختلافات سیاسی سران حکومت خود ندارد و باتوجه به ذهنیت و نحوه‌ی برخورد این رژیم در سطح جهانی، مشخص می‌گردد که رژیم ایران توانایی و قدرت رویارویی و حل مشکلات اقتصادی، سیاسی و اجتماعی ایران را ندارد و در میان توده‌ی خلق‌ و سطح بین‌المللی نیز مشروعیت خود را از دست داده است به همین دلیل نیز در درون جغرافیای ایران و مرزهای حاکمیت رژیم، بحران‌ها قارچ‌آسا رشد می‌کنند.
این عضو مجلس پژاک با یادآوری موضع اصلاح‌طلبان در زمان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۹۶ که از دولت و اصول‌گرایان حمایت کردند، تاکید می‌کند که در ایران نیروی اصلاح‌گرا و میانه‌رو وجود ندارد بلکه تمامی آنها در قالب اصول‌گرای تندرو و میانه‌رو جای می‌گیرند و در ادامه چنین می‌گوید:” در ایران خلق‌ها تنها اپوزیسیون واقعی‌اند که دارای پروژه‌ی دمکراتیک نیز می‌باشند. به این معنی که خلق‌ها پیشاهنگی سیاست دمکراتیک در ایران را عهده‌دار هستند بنابراین هم نیروهای خارجی و هم بخشی از نیروهای مخالف رژیم نیز درصددند تا اراده‌ی نارضایتی خلق‌ها در ایران را به سوی منافع خود جذب نمایند.
دمکراسی واژه‌ایست که تنها توسط خلق‌های ایران اجرایی می‌شود
آمد شاهو در بخشی از یادداشت‌ خود اعتراضات سراسری دی ماه ۹۶ را که در بیش از ۱۰۰ شهر ایران با شعارهای (مرگ بر خامنه‌ای، مرگ بر ولایت مطلقه‌ی فقیه، سوریه را ول کنید فکری به حال ما کنید) برگزار شد ، نشانه‌ی از دست دادن مشروعیت رژیم ایران در میان خلق‌های ایران و خشونت آنها از سیاست‌های سرکوب و فشار ۴۰ ساله‌ی این رژیم می‌داند و در این رابطه می‌افزاید:” نارضایتی‌های سراسری در ایران اکنون به شیوه‌های متفاوتی ادامه می‌یابد. اکنون شاهد آنیم که روح اعتراضات سراسری دی‌ماه سال گذشته در پیکر زخمی خلق‌های ایران با مقاومت زندانیان سیاسی و اعتصاب آنها در زندان، اعتصابات و قیام‌های کارگری، جنبش دختران خیابان انقلاب، اعتراضات چند روزه‌ی خلق کازرون در خیابان‌های این شهر و درگیری آنها با نیروهای امنیتی رژیم، برپایی باشکوه جشن نوروز و حمایت از عفرین توسط توده‌ی خلق‌ شرق کردستان، کمک‌رسانی همگانی خلق‌های ایران به زلزله‌زدگان استان کرماشان، اعتصاب و بستن بازارهای بانه و چند شهر دیگر شرق کردستان، نارضایتی نسبت به تحقیر کردن خلق عرب اهواز، نارضایتی نسبت به یکی از اساتید دانشگاه که به دانشجویان و خلق بلوچ بی‌احترامی کرده بود و آخرین اعتصاب نیز که مربوط به کامیون‌داران بیش از ۷۰ شهر ایران و شرق کردستان علیه گران‌شدن قطعات کامیون و افزایش میزان باج‌گیری از آنها بود، جریان می‌یابد.”
آمد شاهو دلایل اصلی اعتراضات سراسری خلق‌های ایران را چنین عنوان می‌کند:” سیاست‌های نادمکراتیک و فاشیست‌مآبانه‌ی مسئولان رژیم ایران، گرانی، فساد مالی، معاملات بدون مدیریت مسئولان رژیم که در شرایط بد اقتصادی انجام گرفته‌اند و همچنین افزایش ۴۰ درصدی بودجه‌ی سپاه پاسداران که صرف نیروهای وابسته به ایران در جنگ سوریه، یمن، لبنان و عراق می‌شود، فروپاشی اقتصاد ایران با افزایش نرخ دلار ”
آمد شاهو خاطرنشان می‌کند که خلق‌های ایران با اعتراضات دمکراتیک و مدنی علیه سیاست‌های ایجاد رعب و فقر اقتصادی و اعدام، زبان دمکراسی را به کار می‌برند. به این معنی که دمکراسی واژه‌ایست که نه از خارج مرزهای ایران وارد شود نه توسط حاکمان رژیم ایران اجرایی می‌شود، بلکه توسط خود خلق‌های ایران به سوی آن گام برداشته می‌شود. درواقع پیام خلق‌های ایران در اعتراضات به وضوح بیانگر اینست که خلق‌ها نه با حاکمیت کنونی ایران و نه با دخالت نیروهای خارجی موافق نیستند و انتخاب خلق، خط دمکراسی یا همان خط سوم است که اراده‌ی خلق‌ها و حق تعیین سرنوشت توسط خود آنها را اساس می‌گیرد.
مسئله‌ی برجام اختلافات داخلی سران ایران را بیشتر خواهد کرد
بخشی از فشارها علیه رژیم ایران که توسط ابرقدرت‌های جهان اعمال می‌شود، به زمان ریاست‌جمهوری احمدی نژاد و سیاست‌های نظامی‌گری و اصول‌گرایانه‌ی او مربوط می‌شود که اکنون نیز باری دیگر با تداوم همان سیاست‌ها توسط خامنه‌ای و سپاه‌پاسداران، فشار و تحریم‌ها در داخل و خارج مرزهای ایران از سوی مدیریت تازه‌ی ترامپ دشوارتر گشته است و آمد شاهو عنوان می‌کند که جمهوری اسلامی در زمان ریاست جمهوری حسن روحانی با شروع مذاکرات و توافق برجام با ابرقدرت‌های جهان، درصدد بود که از بحران‌ها و درگیری‌های خاورمیانه خود را دور نگه دارد و هژمونی خود را نیز در جنگ خاورمیانه حفظ کند اما به دلیل عمیق‌تر شدن اختلافات داخلی و جنگ قدرت سران رژیم و همچنین فشار تحریم‌های خارجی، توطئه‌های و برنامه‌های استعمارگرانه‌ی ر‌ژیم ایران خنثی گشتند و در رابطه با برجام می‌گوید:” با روی کارآمدن ترامپ و تغییر مدیریت سیاسی آمریکا، آشکار گردید که توافق اتمی ۱+۵ دامی برای کشاندن جمهوری اسلامی ایران بر سر دوراهی تسلیمیت یا جنگ بوده است. مسئله‌ی برجام اختلافات و اتهام وارد کردن به یکدیگر میان سران رژیم ایران را بیشتر خواهد کرد به دلیل اینکه سپاه‌پاسدران و اصولگرایان تندرو درصددند تا این فرصت را به نفع خود بکار بگیرند بدین گونه که تحت نام توافق ناموفق برجام کودتایی را علیه حسن روحانی و اصولگرایان میانه‌رو ترتیب دهند و تمام کشور را به زیر سلطه‌ی سپاه‌پاسداران بکشانند و همانگونه که برخی شخصیت‌های سیاسی داخلی عنوان می‌کنند، قاسم سلیمانی فرمانده‌ی کل سپاه قدس، رییس جمهور آینده‌ی ایران خواهد بود. اگر چنین شرایطی پیش بیاید، درست مانند کودتای نافرجام ترکیه در سال ۲۰۱۶، تحت عنوان حفظ منافع کشور، موج تازه‌ای از سرکوب، بازداشت و اعدام فعالان مدنی و نیروهای چپ‌گرا و آزادیخواهان آغاز می‌گردد و فاشیسم و دیکتاتوری کل جغرافیای ایران را فرامی‌گیرد و همزمان جنگ جهانی سوم نیز وارد مرحلی تازه‌ای می‌گردد
ایران در بحبوحه‌ی جنگ جهانی سوم تنها خواهد ماند
آمد شاهو اظهار می‌دارد که عقب‌نشینی آمریکا از برجام مرحله‌ی تازه‌ای را علیه ایران در منطقه به دنبال داشته است و در اولین اقدام تحریم‌های اقتصادی علیه ایران شدیدتر و همچنین فشارهای داخلی برای عقب‌کشاندن ایران از لبنان، یمن، عراق و سوریه بیشتر خواهد شد
ایشان در رابطه با اعمال فشارهای خارجی بیشتر بر رژیم ایران می‌گوید:”حکومت ایران را در منطقه منزوی خواهند کرد و اختلافات ایران با کشورهای عربی به سرکردگی عربستان در منطقه عمیق‌تر خواهد شد. جنگی که در یمن میان عربستان و ایران درجریان است، در عراق و لبنان به شیوه‌ی رقابت سیاسی با آمریکا و عربستان جریان می‌یابد. اکنون آمرکیا و اتحادیه‌ی اروپا به خوبی آگاهند که اگر مداخلات رژیم ایران در خاورمیانه را کنترل یا او را به عقب‌نشینی وادار نکنند، پروژه‌ی خاورمیانه‌ی بزرگ با شکست مواجه می‌گردد. اکنون تنها همپیمان ایران در منطقه روسیه می‌باشد که آن نیز برای مقابله با پروژه‌ی خاورمیانه‌ی بزرگ از حکومت ایران سواستفاده می‌کند و روسیه نیز از هژمونی ایران در سوریه و منطقه دل خوشی ندارد.
پژاک برای تمام نیروهای آزادیخواه داخل ایران همچون امیدی خواهد درخشید
آمد شاهو معتقد است که وضعیت کنونی ایران فرصتی فراهم آورده تا نیروهای چپ‌گرا و آزادیخواه با اتحاد و همصدایی بیشتر میان یکدیگر و ایجاد یک جبهه‌ی مشترک دمکراسی‌خواهانه میان خلق‌های ایران به سازماندهی اعتراضات و فعالیت‌های مدنی بپردازند و آن را همچون ضرورتی تاریخی می‌داند تا هیچ نیروی دیگری نتواند مسیر اعتراضات را به جهت نامعلومی بکشاند.
ایشان در رابطه با نقش پژاک در وضعیت کنونی ایران عنوان می‌کند:” پژاک و کودار در این مرحله‌ی حساس منطقه و ایران، با تدارک نقشه‌راهی دمکراتیک و تکیە بر پروژه‌های گذشته‌ی خود، وظیفە‌ی خود می‌داند که در راه مطالبات برحق خلق‌های آزادیخواه ایران مسئولیت تاریخی خود را به اجرا درآورده و با پیشبرد ملت دمکراتیک آزادی و دمکراسی را برای تمام خلق‌های ایران تضمین نماید. به دلیل اینکه پژاک خود را تنها در قالب حزبی کُردستانی محدود نکرده و اکنون برای تمام نیروهای آزادیخواه داخل ایران همچون امیدی می‌درخشد.
پژاک برای دمکراتیزه‌نمودن ایران و تشکیل جبهه‌ی دمکراتیک خلق‌های ایران بر اساس سیاستی دمکراتیک، اتحاد و همپیمانی با دیگر نیروهای و خلق‌های داخل ایران را ضرورتی تاریخی می‌داند.”
آمد شاهو در پایان یادداشت خود تاکید کرده است که ما همچون پژاک معتقدیم که بایستی برای تحقق انقلابی دمکراتیک و فرهنگی در ایران، با اتحاد میان نیروهای دمکراتیک و آزادیخواه، تمامی نیروهای مخالف رژیم تحت نام “جبهه‌ی دمکراتیک خلق‌های ایران” موفقیت را در تاریخ مشترک ایران به ارمغان آورند. و همچنین با تشدید فشار توده‌های خلق علیه رژیم ایران، جمهوری اسلامی را وادار کنند تا با اراده‌ی آزادیخواهی خلق‌های ایران مذاکره کند تا مسئله‌ی دموکراسی و آزادی در ایران به شیوه‌ای صلح‌جویانه چاره‌یابی گردد.

مطالب مرتبط